Αν φανταστεί κανείς πως το μάτι είναι μία φωτογραφική μηχανή, ο αμφιβληστροειδής του ματιού είναι το φιλμ που έχει η μηχανή. Είναι δηλαδή αυτή η στιβάδα του οφθαλμού, στην οποία φτάνουν εστιασμένες οι φωτεινές ακτίνες και καταγράφονται τα είδωλα που βλέπουμε. Ο αμφιβληστροειδής είναι πλούσιος σε φωτοϋποδοχείς και οπτικές ίνες. Οι φωτοϋποδοχείς είναι κύτταρα που διεγείρονται με το φως και οι οπτικές ίνες είναι τα «καλώδια» με τα οποία φτάνουν τα οπτικά μηνύματα μέσω του οπτικού νεύρου στον εγκέφαλο. Ο αμφιβληστροειδής μπορεί συχνά να εμφανίσει οπές (ρωγμές), κάποιες δηλαδή τρύπες μέσα από τις οποίες μπορεί να περάσει υγρό, το οποίο συσσωρεύεται κάτω απ’ αυτόν και τον αποκολλάει. (βλ. εικόνα)

Αποκόλληση αμφιβληστροειδούς

Η παραπάνω αίτια είναι η πιο συχνή αιτία της αποκόλλησης. Ο αποκολλημένος αμφιβληστροειδής δεν είναι λειτουργικός. Έτσι οι περιοχές του οπτικού πεδίου που αντιστοιχούν στον αποκολλημένο αμφιβληστροειδή είναι μάυρες . Ο ασθενής με άλλα λόγια, βλέπει ανάλογα με το μέγεθος της αποκόλλησης, ένα μαύρο πέπλο που καλύπτει την όρασή του στο σημείο που είναι αποκολλημένο. Ρωγμές στον αμφιβληστροειδή μπορεί να έχει οποιoσδήποτε.Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει πως όποιος έχει ρωγμή θα πάθει αποκόλληση αμφιβληστροειδούς. Η ρωγμή αποτελεί παρολ’ αυτά άμεσο κίνδυνο για αποκόλληση και χρειάζεται επείγουσα αντιμετώπιση. Στην περίπτωση αυτή εφαρμόζεται laser γύρω απ’ αυτή , με σκοπό να την ασφαλίσει, έτσι ώστε να μην μπορεί να περάσει υγρό και να αποτραπεί η αποκόλληση. Μια ρωγμή μπορεί να εμφανιστεί τυχαία, μετά από τραυματισμό και είναι στατιστικά πιο συχνή στους μύωπες. Γι΄αυτό είναι απαραίτητο να προσέρχονται τακτικά στον οφθαλμίατρο για βυθοσκόπηση (αναλυτική εξέταση του αμφιβληστροειδούς), με σκοπό να ανακαλύπτονται πιθανές ρωγμές και να αντιμετωπίζονται ,πριν οδηγήσουν σε αποκόλληση. Η θεραπεία της αποκόλλησης είναι χειρουργική.